... و قولوا قولا سدیدا (احزاب-70)

بعضی ها فکر می کنند اولی اند اما...!

محمد مهدی رحمانیان را با سروصدای تاتر فنز شناختم. اینقدر تعریف این تاتر رو شنیدم که جدی جدی تصمیم گرفتم برم و تاتر رو ببینم که البته مجالش پیش نیومد. چند تا مصاحبه ازش دیدم و راستشو اگه بخواهین تحت تاثیر قیافش قرار گرفتم. شبیه اهل تاتر و هنر نبود. خلاصه وسط همین خبرها بود که شنیدم یه تله تاتر تلویزیونی کار می کنه به نام نیمکت. چند وقتی هست از تلویزیون پخش می شه و گذشته از اینکه نمایش قشنگی است و با همه ارتباط برقرار میکنه و نشاندن آدم پای یه صحنه ثابت کار خیلی سختیه و این حرفها؛ شعر آخرش یه ملاحت خاصی داره.

اولش با مضامین ساده شروع میشه ولی جمله آخرش اینه که :

بعضی ها فکر می کنند اولی اند؛ اما (اینجا در صدا و شعر؛ به اصطلاح قرا سکت ایجاد میشه و بعد چند ثانیه....)

......یکی مونده به آخری اند.

خیلی جمله قشنگیه. خیلی ازش خوشم اومد. می خواستم راجع به مفاهیم بلند این جمله حرف بزنم ولی گفتم خودشو بنویسم بهتره.

فقط همین قدر بگم که به نظرم این بعضی های اول جمله؛ دربرگیرنده خیلی ها میشه و از جمله خودم!

فعلا یا علی

نویسنده : Hadi Nilforoushan : ٦:٤٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/۱٠/۱
Comments نظرات () لینک دائم