... و قولوا قولا سدیدا (احزاب-70)

بعد از مدتها دوباره سلام

بر این باورم که وبلاگ نویسی غیر از خاطره نویسی یا حتی یادداشت نویسی است و به نوعی فرهنگ خاص نیاز دارد. در این مدت تلاش کردم وبلاگ نویس خوبی بشوم که فعلا نشده ام ولی نا امید هم نیستم. باز هم تلاش خواهم کرد.

قریب ۳ ماه است که به خاطر کنکور دکتری و وضعیت سربازی کل زندگی من به حالت استند بای در آمده است. و هنوز هم معلوم نیست چه خواهد شد ولی من دیگه به مقام تفویض رسیده ام. قل لن یصیبنا الا ما کتب الله لنا.

وضع لبنان و فلسطین هم که دائم روی نرو آدم راه میره.

شیرین کاریهای دولتمردان هم که کماکان ادامه دارد.

از همه بدتر رحلت والده ماجده نرگس خانم بود که دیشب بر تالمات روحی ما افزود.

اوضاع آشفته و به هم ریخته ای است و یقینا زمان آبستن تحولات و رویدادهای تازه ای خواهد بود.

به حسب معمول که باید سر فصل تازه ای را در میان یادداشت ها باز کنم اشاره می کنم به کتاب بسیار سودمند و با ارزش عقل سرخ نوشته استاد مولف محمد رضا حکیمی که حقا مطالب با ارزش و سودمندی دارد.

کلا یکی از چیزهایی که این روزها ذهن  منو به خودش مشغول کرده اینه که برای ترویج فرهنگ کتابخوانی در کشور چه کنیم؟ از عمق وجود باور دارم که اگه بتونیم مردم رو جدا کتابخون کنیم درصد بسیار بالایی از خطاهای تاریخی و سنتهای غلط اجتماعی موجود در کشور ما رخت بر خواهد بست.

ای کاش می شد یه سازمان غیر دولتی برای ترویج کتابخوانی در کشور راه می انداختیم و دست به دست همه دوستداران فرهنگ و ادب و علم و دانش سرانه مطالعه کتاب در کشور رو بالا می بردیم.

نقدا چیزی که ممکنه اینه که کتابهای خوب رو به هم معرفی کنیم و در جامعه ترویج کنیم. از جمله کتاب بسیار سودمند و آگاهی بخش عقل سرخ. من به ویژه مطالعه مقاله اول آن را در خصوص نابغه الفقها شهید آیت الله سید محمد باقر صدر به همه دوستان و عزیزان توصیه می کنم.

تا یادم نرفته گریزی هم بزنم به شخصیت مجاهد بزرگ سید حسن نصرالله که در وصف او به زودی مطلب دیگری خواهم نوشت.

فعلا یا علی!

نویسنده : Hadi Nilforoushan : ٧:٥٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٥/۱۳
Comments نظرات () لینک دائم